Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

December 06 2017

jestesmoimbedziesz
11:50
jestesmoimbedziesz
11:50
jestesmoimbedziesz
11:50
Reposted fromtwice twice viaMacabreMadeleine MacabreMadeleine
jestesmoimbedziesz
11:49
jestesmoimbedziesz
11:49
jestesmoimbedziesz
11:48
jestesmoimbedziesz
11:47
Sunset on Frozen Colchuck Lake
jestesmoimbedziesz
11:47
I tyle z cieszenia się jesienią. Październik za nami, listopad szybko mija i zaraz będzie grudzień. A potem Nowy Rok. Ale tak naprawdę taki sam.
— doubleespresso
Reposted fromdoubleespresso doubleespresso
jestesmoimbedziesz
11:47
6672 2b13 500
jestesmoimbedziesz
11:47
Czy tacy ludzie naprawdę istnieją? Tacy, którzy mieszkają nad morzem, mają własne, przytulne mieszkania a każdy dzień zaczynają od śniadania? Ludzie, którym chce się codziennie dobrze wyglądać, którzy w drodze do pracy wstępują po pachnącą kawę? Mają pracę, którą lubią, która nie jest stresem a przyjemnym wyzwaniem? Wychodzą z niej o 16 a gdy chcą wziąć urlop to po prostu o tym mówią, z uśmiechem? Ludzie, którzy po pracy idą na siłownię, do kina, spotykają się z przyjaciółmi, mają czas na słuchanie muzyki? Wieczorem nigdy nie są na tyle zmęczeni by pominąć demakijaż, kładą się w czystej pościeli a zamiast telefonu czytają rozdział książki przed snem? Zasypiają spokojnie, nie martwią się chorobami, nie myślą o śmierci i o tym, że jutro będzie takie samo jak wczoraj.
— doubleespresso
Reposted fromdoubleespresso doubleespresso
jestesmoimbedziesz
11:46

Podobnie wygląda sprawa zapominania. Tam nikt nie słyszy: „Zapomnij”. Zamiast tego słyszy: „Let it go”, czyli mechanicznie tłumacząc: „Pozwól temu odejść”. To wyrażenie wali prosto między oczy – wszystko, co jest częścią twojego życia, jest w nim, bo nadajesz temu wartość. Zamiast pozwolić temu odejść robisz w swojej głowie szufladkę z napisem: „Chujowe doświadczenia, których nie chcę się pozbyć”. Nie idziesz do przodu, bo zamiast postawić kropkę, stawiasz same przecinki i babrasz się w przytłaczającym uczuciu porażki.

http://volantification.pl/2016/07/14/pozwol-temu-odejsc
jestesmoimbedziesz
11:45
Niby wszystko jest teraz w najlepszym porządku. Jednak przychodzi chwila, kiedy żałuję wszystkiego i tęsknota za Tobą mnie rozwala od środka. 
Reposted fromMacabreMadeleine MacabreMadeleine
jestesmoimbedziesz
11:44
Już nie będzie pierwszych randek.
Już nie będzie tego uczucia, kiedy po raz pierwszy ściągasz z niej stanik, ona ma dwadzieścia lat i pachnie bzem.
Nie będziesz już na studiach.
Nie będziesz już pił do rana z przyjaciółmi, budując więzi, które są w stanie przetrwać dekady.
Nie będziesz krzyczał do niej pełnym głosem "kocham cię" i nie będziesz już widział pełnego oddania uśmiechu kobiety. Bez śladu cynizmu.
Nie zobaczysz już nigdy światła w jej oczach na twój widok, kiedy masz swoje usta trzy centymetry od jej i trzymasz jej twarz w dłoniach.
Nie pójdziesz już nigdy do pierwszej pracy. Bo masz ich za sobą już kilka.
Tak jak w piosence Świetlików. Nie będzie już takiej wiosny, nie będzie takiego lata, a wódka nie będzie tak zimna i pożywna.
— Piotr C. – Brud

November 07 2017

00:19
jestesmoimbedziesz
00:19
jestesmoimbedziesz
00:18
Tyle lat czekałem na ciebie (...). Przewaliło się nade mną wiele dni złych i takich sobie. Wspinałem się do góry i spadałem na samo dno. Kochałem i byłem nienawidzony. Ale stale czekałem na ciebie. Wiedziałem, że spotkam wreszcie ciebie, choćby to spotkanie zdarzyło się po końcu świata.
— Tadeusz Konwicki
jestesmoimbedziesz
00:16
Są rzeczy, po których człowiek się już nigdy nie podnosi. Są historie, po których zmieniamy się bezpowrotnie, a o tym czy, kiedy i jak one się nam przydarzą, rozstrzyga zazwyczaj ślepy zbieg okoliczności. Prawie każdy z nas jest w jakiś sposób szalony.
— J. Żulczyk
jestesmoimbedziesz
00:16
Reposted fromtwice twice viaMacabreMadeleine MacabreMadeleine
jestesmoimbedziesz
00:16
Zasypiać codziennie mając Ciebie obok, z Twoją  ręką gdzieś w moich włosach, czując Twoje ciepło.  Budzić się w Twoich objęciach, przytulać długo, aż któreś z nas przyniesie kawę pachnącą kardamonem. Zatrzymywać się w ciągu dnia po buziaka albo dwa. Wracać do naszego domu, w którym na mnie czekasz.  Przytulać się, często i długo. Dzielić z Tobą myśli, nawet te najbardziej bezsensowne. Jeść o północy i całować się w kuchni.  Zabawne, że największe marzenia mogą stać się codziennością. Zabawne, jak wiele szczęścia może ona dawać. 
Cztery Wieki Pozniej
jestesmoimbedziesz
00:16
Tak, możesz być wszystkim dla mnie. Wierzę w ciebie i wierzyłam od pierwszej chwili naszego poznania. Możesz wszystko zmienić, wszystko ze mnie zrobić, co zechcesz. Tylko chciej tego i kochaj mnie bardzo. Mnie trzeba strasznie, bez pamięci kochać i trzymać z całej siły. Inaczej nie ma mnie. Ginę czasem nawet sama dla siebie. Sama siebie nie znam w takich chwilach.
— Stanisław Ignacy Witkiewicz
Older posts are this way If this message doesn't go away, click anywhere on the page to continue loading posts.
Could not load more posts
Maybe Soup is currently being updated? I'll try again automatically in a few seconds...
Just a second, loading more posts...
You've reached the end.

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl